5. The other side

Ik had mij reeds een beeld van Afrika gevormd na mijn drie weken durende verblijf in Zanzibar, bij Nonkel Jan, het was echt een droomvakantie en ik herinner me een plaatselijk huwelijk dat we bijwoonden, een waar feest met drank en dans Iedereen was gewoon aan het dansen en zich aan het amuseren, het ware Afrika leek me toen. Een beeld dat ik niet terugvond toen ik aankwam in Durbanville, een van de rijkere buitenwijken van Kaapstad. Het enigste verschil met een Europese wijk is dat alle huizen een omheining en een beveiligde poort hebben, afrikaanse gastvrijheid ? Niets van te merken op het eerste zicht in deze voornamelijke blanke wijk. Ik moet eerlijk zijn dat het wel een teleurstelling was om in deze wijk terecht te komen. Net te ver van het kloppend hart van Kaapstad, je hebt vervoer nodig en aangezien dat ik mijn rijbewijs nog niet heb moet ik rekenen op de rijmanskunsten van andere vrijwilligers. Maar het is niet allemaal slecht in Durbanville natuurlijk, vrij veilig ( voor Zuid-Afrika) en de nodige winkels vlakbij, juist om de hoek heb je dan weer het prachtige uitzicht dat je hier overal vind in dit prachtig land. Op dat vlak moet Belgie toch het onderspit delven Op vlak van bier naturlijk niet

Van bier gesproken, toen we na onze uitstap naar Kaap de Goede Hoop, waar je je trouwens aan het einde van de wereld voelt, echt een wonderlijke plaats, gingen we op zoek naar een restaurant in Kaapstad, keuze over natuurlijk en onze keuze was gevallen op the Waterfront, een heel gezellige plaats aan ,rara, het water. Na geweldig genoten te hebben van de plaatselijke Italiaan, ging onze zoektocht verder, geleid door mijn enthiousasme, naar “Den Anker”, misschien wel de enigste plaats in Kaapstad waar je Duvel kan krijgen. Uiteindelijk lag om de hoek, het walhalla, nirvana of andere paradijs, het belgisch cafe annex restaurant. Ik kon het bier al door mijn mond voelen stromen toen ik werd geroepen door onze Roemeense chauffeuse (vrouwelijk van chauffeur ?), een eigenaardige medevrijwilligster. Ze wou stande pede vertrekken omdat zij niet mocht drinken en zogezegd vroeg opstaan, ik moet toegeven dat dat moment toen ik moest terugdraaien van een Duvel of misschien een Kwak, het moeilijkste moment was dat ik heb meegemaakt hier in Zuid-Afrika. (Voor de mensen met medelijden, gelieve allerhande belgische bieren op te sturen naar Kerkstraat 1, Durbanville 7550, Cape Town, South Africa ,, het zal in dank worden geconsumeerd) Met al de stress die ik toen ben thuisgekomen, kon ik het niet laten om een van mijn flessen Duvel te openen, die ik dan ook meteen heb  opgedronken. Zo kon ik toch als een gelukkig man gaan slapen.

Maar de beste ervaring tot nu toe was toch de Townshiptour van afgelopen zaterdag. Het is echt onmogelijk hoe MILJOENEN mensen zo kunnen leven, net hele families op een paar vierkante meter. Het heeft me doen beseffen dat ik niet meer moet klagen over mijn kamer. Maar er is nog iets belangrijker dat ik heb teruggevonden in de townships, het ‘ware’ afrika van vrolijke, feestende, carpe diem levende mensen. Toen we in de plaatselijke shebeen genoten van een braai, vergaten we gewoon dat we in een township waren. Gewoon jezelf amuseren, een babbeltje slagen over de Springboks (de ZA rugbyploeg) en genieten van het geweldige eten, what do you need more in life ?

Tot de volgende,

Toon/ Teen (Toon in afrikaans betekent teen )

~ door Toon Proost op 26 augustus 2010.